Kochani.
Mój pierwszy post.
ZAGUBIONA
Jestem zagubiona. CZAS bardzo szybko płynie... a my, nasze ŻYCIE (życie ludzkie) przemija.
Już nigdy nie będzie takiego samego "wczoraj" i "dzisiaj". Każdy dzień jest inny. Każdego dnia spotykają nas inne mniej lub bardziej 'fajne' rzeczy. Już nigdy nie będę miała 15 lat, 11 miesięcy i 330 dni... NIGDY.
Po tych kilkunastu latach istnienia stwierdzam, że tak naprawdę o życiu wiem tyle ile ono samo mnie nauczyło i nic więcej., czyli bardzo mało.
Już nigdy nie chcę żałować.. żałować, że coś zrobiłam lub nie., że podjęłam taka a nie inną decyzję..
Chcę odzyskać sens życia i kolorowe widzenie. Obecnie patrzę na świat przez pryzmat smutku, braku czasu i problemów. Każdy dzień jest inny, ale każdy z nich jest dla mnie szary. Chciałabym znaleźć motywację, czas na przyjemności i czas dla siebie.
Dzisiaj, 25 października poczułam, że muszę coś zmienić. Zmienić siebie, swoje życie. Nadać wszystkiemu kształt i wartość. Bo ile jest warte puste życie? Żyć tylko po to, żeby funkcjonować (w ogólnym tego słowa znaczeniu) to tak jakby być martwym wśród żywych.
Dzisiaj również.. dzisiaj odżyło we mnie uczucie..- love. Ale wiem, że nie powinnam.. nie mogę.
Piszę chaotycznie.. ale jak każdy tekst wielkiego artysty tak i moje notatki mają czemuś służyć i coś przedstawiać.. A co przedstawia mój tekst? Poniekąd świat 21 wieku..- chaos, brak czasu, zgubność, nijakość..
I mój dzisiejszy stan umysłu.
Świat to trudne miejsce. Jemu nie zależy Choć nie żywi nienawiści do ciebie i do mnie, nie darzy nas też miłością. Dzieją się na nim rzeczy straszne, których nie można wytłumaczyć. [...] Świat cię nie kocha. [...] Pamiętaj jednak, żeby robić swoje. Takie masz zadanie na tym trudnym świecie, musisz podtrzymywać swoją miłość i robić swoje choćby nie wiem co.
STEPHEN KING
(www.cytaty.info)
na koniec:
zagubiona
JA...